ਸੁਖ ਨਸੀਬ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਦਰਦ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਾਲਾ l ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਦ ਦੇ ਕੇ ਨਾ ਪੁੱਛੋ, ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਾਹਲਾ? ਦੇਰ ਬਾਦ ਹੀ ਪਤਾ ਚੱਲੇ, ਕਿਹੜਾ ਦਿਲ ਦਾ ਹੈ ਕਾਲਾ? ਜ਼ੁਬਾਨ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਨਾ

ਜਿਉਂਦੇ ਜੀਅ ਨਾ ਹੋਇਆ ਫਿਕਰ ਤੇਰਾ, ਸਾਹ ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿਕਰ ਤੇਰਾ l ਜੀਂਦਿਆਂ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਹੋਇਆ ਅਪਰਾਧ ਤੇਰਾ, ਮਰਨੇ ਬਾਦ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸਰਾਧ ਤੇਰਾ l ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਨਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ਰਮ ਤੇਰਾ, ਮਰਦਿਆਂ ਸਾਰ ਹਰ ਖੂੰਝੇ ਵਿੱਚ ਭਰਮ ਤੇਰਾ

ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਬੰਦ ਤੇਰੀਆਂ, ਬੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਨੇ ਸੀਤੇ l ਹੱਥ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਧਾ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਗਏ, ਕਿਰਤ ਕਰ ਲੈ ਮਾੜੀਏ ਨੀਤੇ l ਮੌਤੋਂ ਬਾਦ ਸਵਰਗ ਤੂੰ ਭਾਲੇਂ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾ ਜੀਤੇਂ l ਥਾਂ ਥਾਂ ਤੇ ਦੁਰਕਾਰਿਆ ਤੈਨੂੰ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਘੁੱਟ

ਹੱਥ ਤੇ ਪਈ ਰੋਟੀ ਜਿਹੜੇ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ, ਐਵੇਂ ਨਾ ਯਾਰ ਬਣਾਇਆ ਕਰ l ਧੱਕਾ ਦੇ ਕੇ ਸੁੱਟ ਦੇਣ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੋਂ, ਬਹੁਤੇ ਨਾ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਕਰ l ਮੱਦਦ ਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਸ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਗੁਣ ਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਾਇਆ ਕਰ

ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਤੰਬੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਕੇ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਸਕੂਨ ਚੁਬਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਤੂਫ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ ਖਹਿ ਕੇ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਬਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਸਾਇਕਲਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਵੱਡੀਆਂ

ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਡਿਗ ਪੈਣਾ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ l ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ ਨਾ ਉੱਠਣਾ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ l ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਜਾਣਾ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ l ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਮਾੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ l ਤੁਹਾਡਾ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਜਾਣਾ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਇਹ ਮੇਰੇ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਰਾਂ ਖਾਤਰ ਜਿਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ l ਇਹ ਮੇਰੇ ਜਾਗਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ l ਇਹ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਪਾਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਰੁਲਦੇ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ

ਵਹਿਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ ਨਾ ਸੁਧਰੇ ਮਾੜਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਹ ਹਾਲ l ਵਿਗਿਆਨਕ ਸੋਚ ਅਪਣਾ ਸੱਜਣਾ ਸਮਝੇਂਗਾ ਫਿਰ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ l ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਊ ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਕੌਣ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਮਾਲ l ਜਾਤਾਂ ਪਾਤਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿੱਕਲ

ਪੰਜਾਬ ਭਾਵੇਂ ਛੱਡਿਆ, ਪੰਜਾਬੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ l ਗੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਲੈ ਲਈ ਗੱਡੀ l ਕਈ ਕੁੱਝ ਦਿਲੋਂ ਕੱਢਿਆ, ਆਪਣੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨਹੀਂ ਕੱਢੀ l ਅਵਤਾਰ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋਰ ਸਿੱਖੀਆਂ, ਕੋਈ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਨਾ ਵੱਡੀ l ਖੁਰਦਪੁਰੀਏ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰਹੂ

ਫੇਸਬੁੱਕ ਦਾ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਬਦੌਲਤ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਦੋਸਤ ਮਿਲੇ l ਜਗਰੂਪ ਸਿੰਘ (Jagrup Singh) ਜੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ l ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਥੱਲੇ ਦਿੱਤੀ ਰਚਨਾ ਲਿਖ ਕੇ ਭੇਜੀ ਹੈ l ਆਪ