ਮੋਮਬੱਤੀਆਂ, ਦੀਵਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਖਰ ਬੁੱਝ ਹੀ ਜਾਣਾ, ਜੀਵਨ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਲਿਆ ਕਰ l ਰੀਸ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਜੇ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤਰੱਕੀ ਕਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਨਾ ਜਲਿਆ ਕਰ l ਗ਼ੈਰਾਂ ਨੂੰ ਐਵੇਂ ਹਰ ਪਲ ਨਿੰਦੀ ਜਾਵੇਂ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ

ਜਦ ਘਰ ਘਰ ਦੀਵੇ ਜਗਦੇ, ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਮਚਦੇ ਨੇ l ਬਹੁਤੇ ਤੇਲ ਜਲਾਵਣ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਲਈ, ਬੱਚੇ ਰੋਟੀ ਲਈ ਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਨੇ l ਅਵਤਾਰ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ, ਗਰੀਬ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਢਿੱਡ ਭਰਦੇ ਨੇ l ਕੁੱਝ ਲੱਛਮੀ ਲਈ

ਰੱਬ ਰੱਬ ਰੋਜ਼ ਕਰਦਾ ਰਹਿਨੇ, ਘੋਟੇ ਲਾ ਲਾ ਥੱਕਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ l ਹੱਥ ਜੋੜ ਨੀਵੀਂ ਪਾਈ ਰੱਖੇਂ, ਸ਼ਰਧਾ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਚੱਕਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ l ਸੁੱਖਾਂ ਸੁਖੇਂ, ਦੇਗਾਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਾਲੇ ਚਾੜੇ, ਗਰੀਬ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ l ਨਿੱਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ

ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਟੱਕਰੀ, ਬੜੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਕਲਾਂ ਸੀ l ਕਈਆਂ ਨੇ ਕੁੱਝ ਨਵਾਂ ਕਰ ਲਿਆ, ਬਾਕੀ ਸਿਰਫ ਮਾਰ ਗਏ ਨਕਲਾਂ ਸੀ l ਅਵਤਾਰ ਕੁੱਝ ਤਾਂ ਸਾਥ ਨਿਭਾ ਗਏ, ਖੁਰਦਪੁਰੀਆ ਬਾਹਲੇ ਦੇ ਗਏ ਅਕਲਾਂ ਸੀ l -ਅਵਤਾਰ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ

ਕਰੋਨਾ ਕਾਲ ਦਾ ਜਦੋਂ ਸੀ ਦੌਰ ਆਇਆ, ਸਰਕਾਰਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਸੀ ਕਰੋਨੇ ਦੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ l ਬੀਬੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੇ ਜਰੂਰੀ ਕੰਮ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਮੈਂਟਰੀ ਕਰੋਨੇ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ l ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ ਸਿਰਫ ਇਕੱਲਾ ਸਰਕਾਰੀ ਮੀਡੀਆ, ਜਵਾਬ ਦੇਣੋਂ ਹੋਰਾਂ

-ਸੱਚ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਗਦਰੀਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਖੁਰਦਪੁਰ ਜਨਮਿਆ ਮੈਂ, ਦੋ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਬਾਪ ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਲੀਤੀ l ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਸੀ ਮਾਂ ਬਿਮਾਰ ਰਹਿੰਦੀ, ਭਰਾ ਭਰਜਾਈ ਨੇ ਸਾਂਭ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ l ਭਰਾ ਭਰਜਾਈ ਪੁੱਤ ਬਣਾ ਪਾਲਿਆ ਮੈਨੂੰ, ਖੂਬਸੂਰਤ

ਪਹਿਲਾਂ ਡਹਿ ਗਏ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਜਾ ਡਹਿ ਗਏ ਹਾਂ l ਦੁਨੀਆਂ ਘੁੰਮ ਫਿਰ ਦੇਖ ਲਈ, ਕਿਸਮਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਹਿ ਗਏ ਹਾਂ l ਬੜੇ ਰੰਗ ਦਿਖਾਏ ਸਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਹੱਸ ਹੱਸ ਕੇ ਮਾਰਾਂ ਸਹਿ ਗਏ ਹਾਂ l

ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸੀ ਖਹਿਣਾ ਸਿੱਖਿਆ, ਤਾਹੀਓਂ ਹੱਥ'ਚ ਗੁਲਾਬ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ l ਬੜਾ ਕੁੱਝ ਦੁਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹਿਆ, ਤਾਹੀਓਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿਤਾਬ ਤੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ l ਦੁਨੀਆਂਦਾਰੀ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਸੀ ਮਿੱਠੀ ਕੌੜੀ, ਸੁਆਦ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਸ ਦਾ ਚੱਖੀ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ l

ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਤੁਰ ਪਏ ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਨੂੰ l ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦ ਸਾਨੂੰ, ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਬਹਿ ਗਏ ਚੱਖਣ ਨੂੰ l ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਜੋ ਸੀ ਕੁੱਝ ਦਿੱਤਾ, ਐਵੇਂ ਬਹਿ ਗਏ ਰੱਟਣ ਨੂੰ l ਸਮਝ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਆਈ

ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇ ਕੀਤੀਆਂ ਕਦੇ ਡਿਗਰੀਆਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰੀ ਅਫ਼ਸਰ ਮਾਰ ਗਏ l ਮਿਲੀਆਂ ਨਾ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਲਾਰੇ ਮਾਰ ਗਏ l ਕੀਤੀਆਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਿਹਾੜੀਆਂ ਕਈ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਮਾਰ ਗਏ l ਨਿੱਤ ਚੋਵਣ ਸਾਡੀਆਂ ਕੁੱਲੀਆਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਚੁਬਾਰੇ ਮਾਰ ਗਏ l ਨਕਦ