ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸੀ ਖਹਿਣਾ ਸਿੱਖਿਆ, ਤਾਹੀਓਂ ਹੱਥ'ਚ ਗੁਲਾਬ ਚੁੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ l ਬੜਾ ਕੁੱਝ ਦੁਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹਿਆ, ਤਾਹੀਓਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿਤਾਬ ਤੱਕੀ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ l ਦੁਨੀਆਂਦਾਰੀ ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਸੀ ਮਿੱਠੀ ਕੌੜੀ, ਸੁਆਦ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਸ ਦਾ ਚੱਖੀ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ l

ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਤੋਰਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਤੁਰ ਪਏ ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ ਨੂੰ l ਜ਼ਹਿਰ ਪਿਆਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਦ ਸਾਨੂੰ, ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਬਹਿ ਗਏ ਚੱਖਣ ਨੂੰ l ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਜੋ ਸੀ ਕੁੱਝ ਦਿੱਤਾ, ਐਵੇਂ ਬਹਿ ਗਏ ਰੱਟਣ ਨੂੰ l ਸਮਝ ਤਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਆਈ

ਰਿਸ਼ਵਤ ਦੇ ਕੀਤੀਆਂ ਕਦੇ ਡਿਗਰੀਆਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰੀ ਅਫ਼ਸਰ ਮਾਰ ਗਏ l ਮਿਲੀਆਂ ਨਾ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਲਾਰੇ ਮਾਰ ਗਏ l ਕੀਤੀਆਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਦਿਹਾੜੀਆਂ ਕਈ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਮਾਰ ਗਏ l ਨਿੱਤ ਚੋਵਣ ਸਾਡੀਆਂ ਕੁੱਲੀਆਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਚੁਬਾਰੇ ਮਾਰ ਗਏ l ਨਕਦ

ਨਾਲ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੇ ਲੜਦੇ ਰਹਿਣਾ ਕਿਸੇ ਜੰਗ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ l ਜਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੇ ਹੋਵੇ ਕੁੱਝ ਕਰਨਾ ਦੇਖਦਾ ਕਦੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ l ਹਲਾਤਾਂ ਦੀ ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਸਮਝੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਐਵੇਂ ਲਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ l ਪਿੱਛੇ

ਸ਼ਮਸ਼ਾਨਘਾਟ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬੰਦ ਰਾਹ ਹੋ ਗਿਆ l ਘੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਹੁਣ ਪੀਣਾ ਵੀ ਗੁਨਾਹ ਹੋ ਗਿਆ l ਜਾਤ ਉੱਚੀ ਵਾਲੇ ਸੋਚਣ ਸਾਡਾ ਧਰਮ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ l ਨਿੱਤ ਸੁਣ ਇਹੋ ਕੁੱਝ ਬਾਹਲਾ ਹੀ ਤਣਾਅ ਹੋ ਗਿਆ l ਅਖੌਤੀ ਰੱਬ

ਜਿਹੜੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਫਿਰੇਂ ਲੱਭਦਾ ਉਹ ਨਾ ਵਸਦਾ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ l ਇਨਸਾਨਾਂ ਅੰਦਰ ਝਾਕ ਲੈ ਕਿਉਂ ਭਾਲੇਂ ਵਿੱਚ ਪਤਾਲ l ਅਵਤਾਰ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਭਰੇਂ ਖੁਰਦਪੁਰੀਆ ਝੁੱਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਗ੍ਹਾ ਮਾਰ l -ਅਵਤਾਰ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਖੁਰਦਪੁਰ (ਜਲੰਧਰ) 006421392147