ਬੱਚਿਓ ਰੱਬ'ਚ ਯਕੀਨ ਨਾ ਕਰਿਓ, ਇਥੋਂ ਯੱਭ ਹੀ ਪੱਲੇ ਪੈਂਦਾ l ਆਪਣੀ ਰਾਖੀ ਨਾ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਰਾਖਾ ਬਣਦਾ ਰਹਿੰਦਾ l ਭਾਵਨਾ ਇਸ ਦੀ ਬੜੀ ਹੈ ਕੋਮਲ, ਬਿਨਾਂ ਸੇਕ ਤੋਂ ਪਿਘਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ l ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰੇ,

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਮਿੱਤਰਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲ ਖਿੱਚ ਥੱਲੇ ਲਾਇਆ, ਸਾਹਮਣੇ ਮਿਲੇ ਆਖਦੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਚੰਗਾ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਆਇਆ l ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਲੱਗਾ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਿੱਤਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਥਿਆਇਆ, ਅਵਤਾਰ ਆਪਣਾ ਕਹਿ ਕੇ ਵੀ ਜਿਸ ਖੁਰਦਪੁਰੀਏ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਾਇਆ l

ਆਪੇ ਬਣ ਗਏ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਕੱਟੜ ਧਰਮੀ ਦੇਖੋ ਅੱਜ l ਲਾ ਕੇ ਸੋਧਾ ਰੱਖ ਦੇਣ, ਬਣਾ ਕੇ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਪੱਜ l ਕਨੂੰਨ ਦੀ ਨਾ ਕੀਮਤ ਰਹਿ ਗਈ ਆਪੇ ਬਣੀ ਫਿਰਦੇ ਨੇ ਜੱਜ l ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਟੁੱਟ

ਲੁਕ ਛਿਪ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨਹੀਂ, ਰੱਖੇ ਪੱਕੇ ਆਪਣੇ ਅੱਡੇ ਆ l ਵੈਰ ਵਿਰੋਧ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਕਦੇ ਕੱਢੇ ਆ l ਮਤਲਬ ਲਈ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਗਏ, ਨਾ ਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਛੱਡੇ ਆ l ਹਿੰਮਤ, ਹੋਂਸਲਾ, ਦਲੇਰੀ ਰੱਖੇ ਪੱਲੇ, ਭਾਵੇਂ ਡਿਗੇ

ਮਰਨ ਮਾਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਨਵਾਂ ਸਮਾਜ ਬਣਾਵੋਗੇ ? ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੋਰ ਕਿੰਨਿਆਂ ਤੱਕ ਚਾਰੋਗੇ? ਬਥੇਰਿਆਂ ਤਾਈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡੋਬ ਦਿੱਤਾ, ਕੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤਾਰੋਗੇ? ਇਕੱਲਿਆਂ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਆਸ ਨਹੀਂ, ਬਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਰਲਾਵੋਗੇ